Tussen 1980 en 1989 behoorde Max van Wersch uit Kerkrade als marathonloper tot de top van harlopers van Nederland. Begonnen als trimmer werd hij al gauw ontdekt als marathonloper door de Nederlandse Atletiekbond en de sponsors. Een marathon is 42 km en 195 meter lang. Max liep die op een keer in 2 uur 15 minuten. Een hele prestatie als je weet dat hij zijn eerste marathon in 1979 liep met een tijd van 2 uur en 58 minuten.
In die jaren schreven de kranten regelmatig over hem. Hieronder een hele kleine selectie uit die kranten. Vreemd vind ik het dat een Gerard Nijboer wel bij velen bekend is buiten de atletiekwereld, maar Max niet.

Max van Wersch droomt zelfs van de wereldtop
Heerlen. Trimmen is in. Sterker zelfs, het bedrijven van vrijetijdssportbeoefening neemt hand over hand toe. In deze tijd krijgt de mens steeds meer behoefte het lichaam in conditie te houden of te houden. Maar dat deze vorm van bewegen verder kan leiden dan dat blijkt uit het verhaal van Max van Wersch.
Deze 27 jarige Heerlenaar begon ooit als pretentieloze trimmer en is inmiddels uitgegroeid tot een van Nederlands beste Marathonlopers. Dat bewees Max van Wersch precies een week geleden nog in de Westlandmarathon waarin hij in een persoonlijke recordtijd de verdienstelijke 3e prijs voor zijn rekening nam. Een interview.

“Ja,” lachte Max van Wersch, “ik ben ooit als trimmer begonnen. Ik was toen een jaar of achttien en wilde weer iets aan de conditie gaan doen. Ik moet er wel bij vertellen dat ik vanaf mijn tiende tot zestiende de atletieksport beoefende. Daarna had ik er geen zin meer in. Het inspireerde mij weinig nog aan wedstrijden mee te doen. Daarom kapte ik ermee. Op stap gaan vond ik fijner.” Zoals velen van zijn leeftijd wilde ook Max van Wersch van zijn jonge leven profiteren. Daarom was er voor actieve sportbeoefening geen tijd meer over. Hij behoorde echter niet lang tot het leger van levensgenieters. Het bloed kroop ook bij Max van Wersch waar het niet gaan kon. “Na een jaar of twee kwam ik tot bezinning. Ik vond het niet meer leuk dat ik geen sport meer beoefende. Daarom besloot ik weer te gaan lopen. Als trimmer dan wel te verstaan. Ik had geen enkele inspiratie om ooit tot de top van Nederland te gaan behoren. Dat is er achteraf toch van gekomen."

Passie
In de keuken van zijn ouderlijke woning vertelt Max van Wersch honderduit over zijn passie, het marathongebeuren. Het gesprek wordt plots onderbroken door telefoongerinkel. Janine van der Bolt meldt zich aan de ander kant van de lijn.. “Janine zit in Portugal. Ze werkt daar aan haar conditie,” verduidelijkt de afgetrainde atleet. "Janine van der Bolt, Harrie Driessen, Marcel de Veen en ik trainen vaak samen. Edmund Wojciechowski is onze trainer. De beste van Nederland, vind ik. Aan hem heb ik veel te danken.”

Max van Wersch was aanvankelijk lid van Trimclub Brunssummerheide. “Omdat ik helemaal niet de bedoeling had ooit wedstrijden te gaan lopen. Bij de Trimclub Brussummerheide vormden we een gezellig kliekje. Omdat ik steeds beter begon te lopen, kreeg ik de behoefte aan een marathon te gaan deelnemen. Mijn debuut maakte ik in 1979 in de Marathon van Maastricht. Ik deed er 2 uur en 58 minuten over. Niet gek voor het niveau waarop ik toentertijd trainde. Ik was eigenlijk nog een trimmer. Daarom was ik ontzettend tevreden met de prestatie.”
Het bevredigende debuut in de Maastrichtse loop over 42,195 kilometer was voor Max van Wersch de aanzet om ermee door te gaan. Van Wersch: “Twee maanden later stond ik aan de start van de Amsterdamse trimmarathon, die ik in 2 uur en 43 minuten uitliep. De groei zat er dus in.”

De zoon van een Heerlense wijnhandelaar (Max werkt in de twee zaken van zijn ouders) bleef toch nog tot 1982 op trimniveau (de trainingsopbouw was nog slecht) acteren, maar raakte niet veel later helemaal overtuigd van zijn talenten toen hij de Marathon van Eindhoven in 2.21.03 uur afwerkte. ”In Eindhoven vestigde ik de eerste keer de aandacht op me. Het leverde me een plaats in de Nederlandse B-Selectie op. Ik liep nadien ook Edmund Wojciechowski tegen het lijf. Hij stelde meteen goede trainingschema’s voor mij samen. Dat betekende wel dat ik helemaal vanaf de basis moest beginnen. Daardoor kon ik mijn progressie in 1983 niet voortzetten. De drie marathons waaraan ik deelnam (Maassluis, Amsterdam, Enschede) liep ik steeds in 2 uur en 21 minuten.” Toen de aanpassingsperiode achter de rug was, begon de trainingsijver onder Edmund vruchten af te werpen. “Dat bleek vorig jaar in Maassluis. De Westlandmarathon liep ik in 2.16.47.”

Keurkorps
De prestatie van Max van Wersch bleef bij de Nederlandse Atletiekbond niet onopgemerkt. De Heerlense lange afstandsloper werd aanvankelijk officieus en niet veel later officieel aan de nationale A-ploeg toegevoegd. “Behalve mijn provinciegenoten Cor Lambregts en Pieter Ruisman en ik,behoren ook Gerard Nijboer, Cor Vriend, Jac Valentijn en Rudy Vermiel tot het nationale keurkorps. Via de bond kwam ik vorig najaar in de marathon van Montreal terecht. Steken in mijn zij verplichtten mij jammer genoeg de strijd te staken. Toch sloot ik 1984 goed af. Ik nam op de Nederlandse ranglijst immers de zesde plaats in.
Max van Wersch maakte een zelfverzekerde indruk. Terwijl hij een slok neemt van zijn tweede kopje koffie, geeft hij zich helemaal bloot. “Ik zal ooit de marathon in 2 uur en 11 minuten lopen. Die tijd ligt binnen mijn bereik. Ik heb zelfs de pretenties om ooit tot de wereldtop door te stoten. Over een jaar of drie hoop ik dat ideaal te bereiken. Vaak heb ik al aan de Olympische Spelen in Seoel gedacht. Toch denk ik dat de marathon van Korea niet geschikt zal zijn voor de Nederlandse atleten. Veel te zwaar en bovendien schommelt de temperatuur daar steeds tussen de dertig en de veertig graden. Bepaald niet ideaal voor ons,”meent hij.

Coming-man
De Limburgse coming-man is vast besloten zijn doel ooit te bereiken. “Ik heb voor de marathon gekozen omdat dat onderdeel me het meest aanspreekt. Als marathonatleet moet je ontzettend diep kunnen gaan en alles voor je sport over kunnen hebben. Daarom heb ik ook veel respect voor wielrenners. Ik ontzeg me ook alles om vooruit te komen. Het is een enorme uitdaging. Ik vind het prachtig om alles uit het lichaam te halen wat erin zit en steeds beter te presteren. Als ik me aan het voorbereiden ben op een marathon, train ik zelfs vijf tot zes uur per dag. Ik doe dat ontzettend graag.”

Voorlopig heeft Max van Wersch die gesponsord wordt door de Amerikaanse sportgigant Brooks, geen marathon meer op het programma staan. In Rotterdam is hij vandaag dus niet van de partij. "Omdat  ik vorige week in Maassluis liep, zou dat ook niet kunnen,” vertelt Van Wersch. “Een atleet heeft immers zes weken nodig om van een marathon te herstellen. Ik heb de komende weken wel enkele onbelangrijke stratenlopen op het programma staan. Omdat ik aan het afbouwen ben zal ik daarom niet tot het uiterste gaan. Hoewel ik er een hekel aan heb, ga ik in de zomer ook op de sintelbaan lopen. Dat doe ik om aan mijn snelheid te schaven. Mijn eerstvolgende marathon loop ik in het najaar Hoogstwaarschijnlijk in september in Peking of in oktober in Chicago. Ik hoop dat ik tegen die tijd weer de nodige vooruitgang heb geboekt.

Bron: de Limburger 1985
Tekst Bennie Ceulen

In de tabel staat een willekeurige selectie van de wedstrijden en de uitslagen die Max gelopen heeft. Opvallend is dat het bijna allemaal in de top tien is. In de later verschenen boeken staat hij dan ook vermeld in de top tien van Nederland.
Max was destijd lid van atletiek vereniging Achilles-Top in Kerkrade. Op hun website staat een eeuwige top tien van oa. mannen die het beste scoorde vanaf het begin van Achilles tot heden.
Max staat onverslagen al 23 jaar (sinds 1987) op de eerste plaats met een nog steeds ongevenaarde afstand op de uurloop. Hij staat sinds 1984 op de tweede plaats van alle halve marathonlopers en op de derde plaats sinds 1985 van alle marathonlopers.

10 Engelse Mijl
Weert 1982

Eerste in de halve marthon van Herzogenrath in 1981. Tot op heden (2010) heeft niemand daar zijn tijd verbeterd.
 

Wat doet Max tegenwoordig?
Max is de derde generatie die in de drankenhandel zit. Zijn opa begon ermee, toen zijn vader en nou Max. Hadden ze in de jaren zestig nog twee zaken. Nu heeft Max een winkel in Heerlen genaamd Maxwijn. Ook hier presteert hij boven de norm. In 2004 en in 2005 werd hij gekozen tot de beste slijterij van Limburg