Binnenkort sluit Willem van Wersch de deur van zijn Decorettewinkel aan de Heerlense Bongerd voor de laatste keer. Na meer dan een eeuw komt dan een einde aan de verkoop van verf, behang en aanverwante zaken in het centrum van Heerlen.
Heerlen
Door Wiel Beijer

Dit jaar is het 110 jaar geleden dat August van Wersch aan de Bongerd in Heerlen de deur van zijn nieuwe winkel opent. Aanvankelijk voor al uw glaswerk, verf en behang. Later ook voor schildersdoeken, penselen en schetsboeken. Weer later verdwijnen de schildersbenodigdheden voor kunstenaars en concentreert Van Wersch zich naast verf en behang vooral op zonwering en vloerbekleding. Een uitgesleten stenen deurdrempel aan de ingang is de stille getuige van die 110 jaar handel en wandel. Hoeveel voeten van klanten en leveranciers in ruim een eeuw op die deurdrempel zijn gestapt, kan vertrekkend winkelier Willem van Wersch (68) onmogelijk schatten. „Maar in de jaren zestig stonden we hier gelijktijdig met acht mensen personeel te werken en hadden we tot vierhonderd klanten op een dag”, vertelt hij zaterdag terugblikkend in een interview in de krant.

Limburgs Dagblad, 5 juni 2009

Van Wersch gaat sluiten

Eind deze maand sluit Willem van Wersch de deur van zijn Decorttewinkel voorde laatste keer. Na meer dan een eeuw komt dan een einde aan de verkop an verf, behang en aanverwante zaken in de winkel in het centrum van Heerlen.

Dit jaar is het 110 jaar geleden dat August van Wersch aan de Bongerd in Heerlen de deur van zijn nieuwe winkel opent. Aanvankelijk voor al uw glaswerk, verf en
behang. Later ook voor schildersdoeken, penselen en schetsboeken. Weer later verdwijnen de schildersbenodigdheden voor kunstenaars en concentreert vanWersch zich naast verf en behang vooral op zonwering en vloerbekleding. Een uitgesleten stenen deurdrempel aan de ingang is de stille getuige van die 110 jaar handel en wandel. Hoeveel voeten van klanten en leveranciers in ruim een eeuw op die deurdrempel zijn gestapt, kan vertrekkend winkelierWillem van Wersch (68) onmogelijk schatten. Maar in de jaren zestig stonden we hier gelijktijdig met acht mensen personeel te werken en hadden we tot vierhonderd klanten op een dag”, vertelt hij terugblikkend. In die tijd stookten de mensen nog steenkool en moesten ze bijkans elk jaar het plafond witten en de muren behangen. Verf en behang
waren stukken goedkoper dan tegenwoordig.

„Onze handel was een centenkwestie. Ik herinner met dat ik trots aan mijn vader meldde als ik een pot dure Sikkens verf voor 5,50 gulden had verkocht. Zo'n zelfde pot kost tegenwoordig 50 euro. Dat is 110 gulden. Maar dan heb je wel een geweldige verf die jaren meegaat en niet verkleurt”, vertelt Willem vanWersch, die sinds 1962 in de zaak werkt. „Van oude facturen is bekend dat  de familie VanWersch al in 1856 in glas handelde.Wij leverden dat jaar aan de graaf van Schaesberg glas voor zijn kasteel voor een bedrag van 196,14 gulden. Sinds 1892 is de zaak ingeschreven bij de Kamer
van Koophandel”, zegt Van Wersch. De winkel die hij binnenkort gaat sluiten, is gesticht door zijn opa in 1899. Die laat het winkelpand bouwen als de gracht gedempt wordt op plek van de huidige Bongerd, waar dan een marktplein wordt aangelegd. Opa sterft in 1918 aan de gevolgen van de gevreesde Spaanse griep en zoon Ferdinand neemt de zaak in 1919 over. De vader vanWillem runt de zaak tot hij in 1965 overlijdt. Dan nemen de broersWillem en Frans de verf- en behangzaak over. En als Frans in 1996 uit de zaak stapt, gaat Willem de verf- en behangzaak samen met zijn vrouw Emmy runnen. „Toen de bouwmarkten sterk in opmars waren en doe-het-zelvers steeds meer daar hun benodigdheden gingen kopen, zijn we franchisezaak van Decorette geworden. Dat is ons geluk geweest.

Sindsdien zijn we een zes wanden winkel. We doen de vloer, het plafond en de vier wanden, inclusief de zonwering. De laatste jaren verkopen we weer veel behang. Behang is in en mensen geven tot wel 100 euro uit voor een rol van tien meter. Dan moet je de klant wel goed advies kunnen geven. In bouwmarkten gebeurt dat meestal niet. Verkopers hebben daar sowieso vaak geen kennis van materialen.” Hoewel hij met pijn in het hart zijn zaak verlaat, verheugtWillem
vanWersch zich op de toekomst. „Sinds 1996 hebben we geen enkele dag vakantie gehad. Je werkt zes dagen in de week. Ik klaag niet. Heb dit werk altijd met plezier gedaan, maar straks kan ik 's morgens  de krant helemaal uitlezen. Ons leven gaat dan in een lager tempo. Mijn vrouw en ik zijn stadsmensen en blijven in het centrum wonen. Heerlen is er de laatste jaren flink op vooruit gegaan.

Ik herinner me nog de tijd dat er naast onze zaak een rockcaf? was gevestigd en dat ik de hele dag wietgeur in de zaak rook. Aan de overkant spoten de junks zich plat en tippelden de hero?neprostituees. Toen was het hier een ramp, maar dat hebben ze goed onder controle gekregen. Heerlen is weer een fijne stad om te wonen”, vindt VanWersch. Wel schrikt hij als hij ziet dat er mede door de  economische crisis steeds meer winkelpanden leeg staan. „Deze stad heeft een impuls nodig zoals het Maankwartier. Als straks bij het station de bouwkranen staan, lift daar het hele centrum op mee”, zegt hij. Zelf maaktWillem vanWersch dat niet mee als actief winkelier. Zijn gouden jubileum haalt hij niet. Toen hij recent een koper voor het pand vond, was de beslissing snel genomen: eind deze maand gaat de deur voorgoed op slot. De oude deurdrempel wordt niet nog verder uitgesleten

bron: Limburgs Dagblad 6 juni 2009: Wiel Beijer
foto: Harry Heuts
 

Dat de Bongerd niet altijd de Bongerd heette, blijkt uit deze advertentie die in de krant van 1948 stond	In maart 1961 stond deze advertentie in het Limburgs Dagblad. Blijkbaar hadden ze twee zaken.

Per 1 oktober 2010 zit de VVV Heerlen in het pand.