Met zijn eigen handen heeft Ton van Weersch uit Schin op Geul de oude viiver vóór zijn deur opgeknapt. Onder het dichte struikgewas is een prachtig stukje natuur vandaan gekomen: 'n aanwinst voor de buurt, vindt Van Weersch.

Schin op Geul
door René Willems
2006

Het is een drukke bedoening op de vijvers aan de Mauritiussingel in Schin op Geul. Moeder eend is met haar negen jongen op zoek naar eten. Iets verderop zwemt een waterhoentje langs de oever, met vijf kleintjes achter zich aan. "De jongen zijn zaterdag pas geboren", zegt Ton van Weersch. "Dat is prachtig om te zien: ze sprongen vanuit het ei zo het water in." Van Weersch (57) geniet met volle teugen van het leven dat zich voor zijn ogen manifesteert. "Kijk", zegt hij, "daar zit de ijsvogel. Let op, zo meteen duikt hij het water in om een visje te vangen. Hij slaat dat visje vervolgens dood op een steen of een tak, en daarna slikt hij het in. Opgepast. daar gaat-ie." In het gras langs de oevers huppelt een ander vogeltje wat nerveus rond: "Een boekvink",legt Van Weersch uit. "Mooi, hè." Van Weersch heeft de vijver de voorbije maanden met eigen handen blootgelegd en vergroot met een tweede plas. "Ik heb vijfendertig jaar in Valkenburg gewoond", vertelt hij. "Vorig jaar zijn mijn vrouw en ik teruggekeerd naar Schin op Geul. Vanuit mijn jeugd - ik ben een steenworp verderop geboren - wist ik dat hier ergens een beekje moest lopen. Ik ben op zoek gegaan naar dat beekje en heb bij toeval deze verscholen vijver ontdekt." De vijver aan de Mauritiussingel is destijds aangelegd door Horsch Debie. ..Een iaar of zeven geleden is Horsch overleden ", zegt Van Weersch. Sindsdien heeft niemand meer naar die vijver omgekeken. En als je de natuur haar gang laat gaan, dan gaat het snel: binnen de kortste keren is het terrein helemaal overwoekerd door struiken en zie je van die vijver helemaal niks meer."

Op een goeie dag is Van Weersch op eigen houtje begonnen met het schoonmaken van de vijver.
"Nee, ik heb vooraf niet gevraagd of dat mocht", geeft hij toe. "Ik zou ook niet weten aan wie ik toestemming had moeten vragen: volgens de een is dit terrein van de gemeente, volgens de ander van Stienstra, maar waarschijnlijk is het van niemand. Ik ben gewoon aan het werk gegaan; als dat niet had gemogen, hadden ze me dat wel gezegd." Hij heeft vervolgens van alle kanten hulp gekregen. De gemeente Valkenburg aan de Geul heeft hem geholpen met het uitbaggeren van de tweede vijver. "Daar heb je zo'n machine voor nodig", legt hij uit, "en die heb ik uiteraard niet." Het slib is verdeeld over de oevers, zodat ook die er weer netjes bij liggen. Enkele jongens uit de buurt - Bart, Riek en Koen Stevens, Kevin en Melvin Bartels en Niels Bemelmans - hebben een handje toegestoken bij het bedekken van de drassige oevers met houtsnippers. "Ik heb die jongens beloofd dat ik er een visvijver van maak", zegt Van Weersch. "We zetten hier straks wat voorntjes en andere witvis uit voor die knapen." Rond de vijver heeft Van Weersch een bankje en een duivenhok neergezet. In een van de bomen heeft hij een nisje uitgesneden voor een Mariabeeldje. "Zelf ben ik niet zo kerks", geeft hij toe, "maar ik weet dat oudere mensen dat prachtig vinden." Kleine aardigheidjes, zegt hij, waarmee je zo'n plekje toch iets bijzonders kunt geven: ..Als je zelf de handen uit de mouwen steekt, hoeft het allemaal geen duizenden euro's te kosten." De visvijver van Schinop Geul wordt zaterdagavond om 19.30 uur officieel geopend door wethouder Jet Kleijnen van Valkenburg. Aansluitend is er een barbecue voor de buurt
 
 

Terug naar artikelen index	Ga naar Ton van Weersch