Speaking to Times of Oman, Stefan van Wersch, ambassador of the Kingdom of the Netherlands to Oman said, “Yes, we will sign memorandums of understanding on several issues, namely small and medium company, about vocational training and social-economic cooperation. These issues are very topical in Oman right now and I am proud that the Sultanate and the Netherlands work together in these fields that really matter.”

Stating that both sides will also sign some business contracts, Stefan said, “Among which, a big one is on hazardous waste management.”
The two countries will also conclude an agreement on the environment of the Port of Sohar area.
“Within the context of the visit, there will also be a speech by Prof Rinnooy Kan, chairman of the Dutch Socio-Economic Council, on corporate social responsibility. In Holland, CSR is an integral part of the way we do business. It is a concept that can mean a lot but the core is that business always has social implications. What do new economic ventures mean for surrounding communities; what about sustainability of the production processes, just to mention some elements? I guess that the speech could lead to some fascinating discussions,” he said.

At the beginning of her visit, the Queen will have a luncheon meeting with a large group of Omanis of different sectors of the society — ministers, undersecretaries, representatives of Majlis Al Shura and State Council, civil society organisations, education and business. “In a sense it will be a crash course on Oman and I am certain that Her Majesty and their Royal Highnesses the Prince of Orange and Princess Máxima will appreciate their presentations and insights on Oman’s achievements and challenges,” the ambassador added. Talking of the significance of the Queen’s visit to Oman, the ambassador said, “State visits are a great tool to reinforce the relations between countries. We have, of course, an embassy here, as the Sultanate has an embassy in the Netherlands, and not only we, as diplomats, but also others are working hard to further improve the relations. “But a state visit is of another magnitude; it is the highest kind of visit between states, and is first and foremost a meeting between the two heads of states, in this case His Majesty Sultan Qaboos bin Said and Her Majesty Queen Beatrix. During the visit, a whole range of existing relations is reviewed and discussed.”

Underscoring that visits of this kind can give a boost to the existing cooperation and also initialise new forms of working together, Stefan said, “At the same time, it is a way for states, especially the people in those states, to get to know each other better. I am proud that we have relations with the Sultanate that date back to the 17th century. In the 1670’s, we even had a kind of consulate in Muscat for some time. In the 18th century, Dutch castaways, after a terrible shipwreck, trekked from Ras Madrakah to Muscat in a survival experience during which they had many encounters with Omanis.”

A new book has recently been published about this event and the story will play a role in this state visit, he said. He added, “In Sohar, the Omanis and Dutch work closely together in the Port of Sohar. But that does not mean that everybody in the Netherlands has Oman on the radar yet. State visits are a great way of bringing countries and peoples closer together. “Tourism from Holland to Oman has been picking up in the last years. I have no doubt that what the Dutch are going to see about this beautiful country on TV during the visit, will lead to increased tourism. Dutch people tend to like active vacations witch activities like hiking, biking, diving, sailing and certainly also cultural sightseeing; the Sultanate has it all.”

On the economic and investment cooperation between the two countries, the ambassador said, “We are both working hard on that. Just before the state visit, an agreement between the Kingdom and the Sultanate on the avoidance of double taxation and the prevention of fiscal evasion with respect to taxes on income came into force. Tax treaties can play a vital role in achieving tax efficiency on cross-border investments and thus can stimulate cooperation.
“The Port of Rotterdam has made substantial investments in the Port of Sohar, alongwith the Omani Government. Mutual investments are on the rise; the Port of Rotterdam has invested quite a lot in the Port of Sohar. You would be amazed about the Omani investments in Holland, for instance in real estate and shipping. But at the same time it is clear that far more is possible and desirable.”
He said his hope is that the Port and the Freezone next to the port would become ever bigger engines for the Omani economy and a major employment booster for Omanis.

Explaining that Holland has of course also been quite involved in Oman’s energy sector, the ambassador said, “That we have a substantial Dutch community in Oman is obviously a direct result of the presence of Royal Dutch Shell, an Anglo-Dutch company (It has been active in Oman since 1958). But we are active in many other fields such as wind and solar energy, food security, consultancy, logistics, environment, road safety, transport, shipbuilding, electronics, you name it. Crosscutting themes are always innovation and sustainability.
“We recently had an architectural mission visiting in Oman; they showed the kind of schools that are nowadays built for vocational training. These schools produce their own energy and are, by the way, extremely attractive for students: I had the feeling that I wanted to go back to school! Flowers should not be forgotten: that is after all what Holland is known for most.
“In the past three years, we organised two large flower shows, and they were a remarkable success. Since 2009, we also have a joint business council, and we are very glad that Mohammed Barwani is the Omani co-chair. He knows Holland pretty well and is a businessman with a broad vision.

“Mutual investments are on the rise; the Port of Rotterdam has invested quite a lot in the Port of Sohar. You would be amazed with the Omani investments in Holland, for instance in real estate and shipping. But at the same time it is clear that far more is possible and desirable.”
About the plans to enhance cultural ties, the Dutch ambassador said, “We had in the last years some great events, such as the Rembrandt etchings exhibition in 2009 in Muscat, and an Oman exhibition in the heart of Amsterdam in 2010. Those were real toppers, and it is not easy to emulate that level year after year.

We will have nice classical and jazz events coming up in March, and I hope that next year a Dutch orchestra will be able to perform in the Royal Opera House, the grand new landmark in Muscat. But we are also working hard on the project of the shipwreck of the Amstelveen in 1763 and the survival trek of the 30 castaways which I mentioned above. Actually, we signed last year a memorandum of understanding on this subject which is in a sense the perfect example of shared heritage, namely encounters of Dutch and Omanis in the desert 250 years ago. We are working on a documentary on this story.
“I hope that we can release it in 2013 and then we might also have an exhibition and a maritime conference. We are both countries with seafaring traditions that date back to many centuries; we met each other many times in history, and nowadays maritime cooperation still belongs to the core of our relations, like in the Port of Sohar.”

On educational exchange, he said, “Let me mention that we provide scholarships to young Omani professionals on a yearly basis: they get a chance to follow courses in the Netherlands that directly relate to their jobs. That could be water management, business administration, agriculture and fisheries or geography, just to name some fields. Thanks to the scholarships that His Majesty granted, more and more Omanis are now going to Dutch universities which provide high quality education in the English language. Through the initiatives of Prof Ruud Schotting, who holds the Sultan Qaboos Chair for Water Management at my alma mater the University of Utrecht, we also see a start of Dutch students studying in Oman.”

It is going to be a great Royal visit, the ambassador concluded.

bron:  Mrudu Naik, 9 januari 2012
 
 

Stefan van Wersch

Op woensdagmorgen 18 september jl. reden we naar de Nederlandse ambassade voor een interview met de nieuwe Nederlandse ambassadeur voor Oman, Stefan van Wersch. De vragenlijst zat in de tas; we waren er klaar voor. De keuze voor een gesprek in de vorm van een interview lijkt voor de hand te liggen als je in korte tijd veel informatie wilt krijgen over iemand. Echter, dan moet zo’n gesprek zich daar wel voor lenen. Wanneer je zoals Stefan van Wersch communicatief bent en onderhoudend, dan verdwijnt de lijst met vragen gaandeweg in de tas en wordt er veel, heel veel geschreven. Onze insteek was om een beeld te krijgen van de nieuwe ambassadeur: wie is hij; waar komt hij vandaan; hoe zag zijn loopbaan er tot nu toe uit; hoe word je diplomaat; wat doet een ambassadeur nu precies; waarom Oman; wat verwacht hij van deze posting; wat kunnen wij – Nederlanders - van Van Wersch verwachten en ten slotte zijn wij nieuwsgierig naar zijn privéleven.

De ontvangst is allerhartelijkst en zeer ontspannen. En zoals het Nederlanders betaamt mogen we tutoyeren. Dat brengt het gesprek op de Nederlandse cultuur en
de ondernemende geest van de Nederlanders. Van Wersch is verrast over het grote aantal Nederlanders dat werkzaam is in diverse (Omanitische) bedrijven. Nederlanders karakteriseert hij als ondernemend, vol zelfvertrouwen en welbespraakt. Daarbij passen zij zich in het algemeen snel aan een vreemde cultuur aan, is zijn conclusie. De ambassadeur komt uit Maastricht en studeerde (godsdienst) geschiedenis en klassieke talen. Deze studies zouden later goed van pas komen in z’n carrière als diplomaat al had hij zo’n loopbaan in zijn studietijd overigens nooit overwogen. Na zijn studie start hij als leraar, maar een vriend wijst hem op het diplomatenklasje. Omdat Van Wersch geen carrière ambieert in het onderwijs, meldt hij zich toch maar aan voor de eerste selectieronde. Hij doorloopt alle rondes probleemloos en zo belandt hij in het `klasje’. Hij vertelt dat deze negen maanden durende opleiding het gewenningsproces aan een diplomatieke carrière vormden. En vult aan dat –erop terugkijkend- hij zich geen betere werkgever dan BZ (Buitenlandse Zaken, red.) kan voorstellen alleen al vanwege de enorme diversiteit aan banen. Van Wersch is net begonnen aan de zevende!

Van Wersch’ carrière begint in Nederland als secretaris van staatssecretaris Van der Linden van 1987 – 1990. Daarop volgt de eerste buitenlandse posting in Cairo - waar hij zijn toekomstige vrouw Lilian Fawzi zou ontmoeten. In Cairo is Van Wersch verantwoordelijk voor de handelsbevordering en de rapportage over fundamentalisten aan BZ. Hij vertelt dat hij destijds 3e secretaris was van de ambassade en dat dit feitelijk inhield dat je een soort deurloopjongen was. Toch bewaart hij goede herinneringen aan deze posting. Het sociaalmaatschappelijke aspect sprak hem aan: iets kunnen betekenen voor anderen. Diplomaten gaan na een buitenlandse posting in de regel een paar jaar terug naar Nederland (en werken dan op BZ of voor de Europese Unie, red.) om weer feeling te krijgen met de Nederlandse samenleving en de ontwikkelingen en dat is goed, vindt Van Wersch, zeker wanneer er een ingrijpende gebeurtenis plaatsvindt – zoals bijv. de moord op Pim Fortuyn en Theo van Gogh – die de samenleving behoorlijk ontwrichten, dan voel je de impact uiteraard veel beter wanneer je in het land zelf verblijft. Bovendien zou je je objectiviteit kunnen verliezen en steeds meer gaan neigen naar het buitenland waar je dan verblijft (het zg. Charles Groenhuijsen –effect).

Van Wersch’ tweede buitenlandse posting is Washington (In zijn portefeuille zaten onder meer het ‘Midden- Oosten vanuit Amerikaanse setting’ en hij vertelt dat de spanning toen voelbaar was, met name ten aanzien van Irak, maar dat deze onvoldoende werd onderkend. Hij maakte er de ineenstorting van het vredesproces tussen Israel en de Palestijnen mee. Dat vervolgens de regering Bush de eerste jaren het Midden-Oosten conflict niet op de agenda zette, betreurt hij. Deze brandhaard werd - geheel ten onrechte – verwaarloosd en droeg zo bij aan de frustratie in het Midden- Oosten. Van Wersch vertelt dat hij heel kort voor 9/11 Amerika verliet omdat zijn posting erop zat.

Op de vraag wat zijn meest bijzondere ervaring tot nu toe is, verhaalt Van Wersch over de menselijke hulp die hij kon bieden aan Nederlanders tijdens zijn posting in Cairo. Hij krijgt daar te maken met o.a. een kinderontvoering en landgenoten die in de gevangenis zitten. Daarnaast was ook bijzonder voor hem zijn voorzitterschap van de werkgroep EU buitenlands beleid in Brussel, toen Nederland voorzitter van de EU was in 2004. Hij heeft er veel verantwoordelijkheid en leert daar om beslissingen te kunnen nemen, te sturen en problemen op te lossen. Soms om 180 graden te draaien om een oplossing te forceren. De keuze ten slotte voor Oman is niet vreemd: Van Wersch kent de Arabische wereld vrij goed en spreekt de taal redelijk, zegt hij. Bovendien kent Oman een religieuze tolerantie en legt men anderen weinig op. Voor Nederland is Oman een economisch interessant land waar Nederland, zoals hij het noemt `goed ingeplugd is’ . Alle trends zijn gelegd: onderwijs, energie, transport, duurzaamheid, zeevaart. De bijdrage die de ambassade kan leveren is o.a. op het gebied van energie en water. Er zijn veel kansen voor Nederland, vindt Van Wersch. In oktober en januari komen resp. een Nederlandse onderwijs- en een handelsmissie naar Oman. Omanieten willen, volgens de ambassadeur, know-how. Dit uit zich ook in een toename in aantal studenten dat in Nederland gaat studeren. Ze hebben het geld en willen het in een keer goed doen en kijken daarom veel naar ons. Momenteel exporteert Nederland voor zo’n 200 miljoen euro naar Oman. Dit is absoluut gezien niet zo’n groot getal, maar het is een verdubbeling ten opzichte van het jaar daarvoor en derhalve een snelle groei. Stefan van Wersch kwam naar Oman met zijn vrouw Lilian en 3 kinderen van 15, 13 en 11 jaar. Zij gaan allen naar de ABA (American-British Academy, red.) en hoewel de oudste zich even afvroeg wat er voor hem in Oman te doen was, lijken ze alle drie zich het leven in het Midden- Oosten eigen te maken. Het gegeven dat hun moeder uit de buurt komt, maakt de inburgering wat gemakkelijker, besluit Van Wersch.

Uit: Raskrabbel november 2008
 

Terug naar artikelen index