Een enorme vrachtwagen vol met computers, ovens, rolstoelen, wastafels, kleding, schoolborden en ander nuttig materiaal vertrok afgelopen weekend richting Oekraine. Aan boord van de vrachtauto Jan van Weers, oud-UT-medewerker en oprichter van de Stichting Onderwijs Twente Oekraine.
 

`We krijgen de vrachtauto meer dan vol', laat Van Weers vlak voor vertrek weten, als hij net klaar is met zijn wekelijkse karwei op de UT. Iedere dinsdagochtend komt een groep vrijwilligers, voornamelijk gepensioneerde UT-medewerkers, op het terrein naast de WOT bijeen om de ingezamelde goederen te controleren en eventueel te repareren. Van Weers was zelf jarenlang vakgroeptechnicus bij EL en ging acht jaar geleden met de vut. Hij was toen al eens in Oekraine geweest en dacht: Daar is een boel te doen. Eenmaal gepensioneerd richtte hij SOTO op en ging aan de slag. `Ik heb wat andere personeelsleden om me heen verzameld en zo is het begonnen. We krijgen van allerlei kanten goederen binnen, we hebben dit keer bijvoorbeeld een lading stoelen bij ons uit de bibliotheek in de Vrijhof die nu wordt verbouwd. Die gaan naar scholen. Ook uit Cubicus hebben we na de brand een hoop spullen mogen halen. Ik ben er erg alert op. Als ik ergens een schoolbord in een gang zie staan, dan vraag ik meteen aan de gebouwbeheerder of ik het mag hebben.' Uit particuliere giften betaalt de stichting het transport naar de diverse bestemmingen in Oekraine.

SOTO richt zich op scholen (onder meer een HTS) en ziekenhuizen. Welkome goederen zijn onder meer leermiddelen voor technisch onderwijs, schoolmeubilair, ziekenhuisbedden, elektronische en medische apparatuur, sanitair en rolstoelen. `Meestal krijgen we een wensenlijstje', zegt Van Weers. `De laatste keer kreeg ik het verzoek om een kinderrolstoel mee te nemen. Dat is gelukt. De moeder van het gehandicapte kind begon te huilen toen ik haar de rolstoel gaf. Die kon ze immers nooit betalen. Toen zei ik dat dat natuurlijk ook helemaal niet hoefde. Dat zijn mooie momenten.'

bron: redactie UT-Nieuws.23 mei 2006