Vader
van de Histor-verven
Gerlof Leistra
In 1949 lanceerde Albert van Wersch als directeur van Varossieau Verffabriek
een nieuwe merknaam voor `zijn' verfproducten: Histor. Op de doe-het-zelfmarkt
werd Histor een begrip. Van Wersch reisde de hele wereld af om de export
ervan te bevorderen. In Suriname begon Varossieau een eigen fabriek. Dinsdag
1 maart overleed Albert van Wersch - vader van zes kinderen en sinds 2002
weduwnaar - op 90-jarige leeftijd in zijn woonplaats Alphen aan den Rijn.
Albert Hubert Caspar van Wersch werd op 28 augustus 1914 in Heerlen
geboren in een streng katholiek gezin met acht kinderen. Zijn vader had
een schildersbedrijf met 100 á 150 werknemers en werkte vooral voor
de Staatsmijnen. Al op jonge leeftijd ging Van Wersch van school en leerde
het vak bij zijn vader. Na een paar jaar werd hij volontair in de Amsterdamse
verffabriek van een van zijn broers, Guus. In een door hemzelf opgericht
laboratorium ontwikkelde Van Wersch nieuwe muurverven. Maar hij verdiepte
zich ook in de in- en verkoop. Toen broer Guus in 1939 werd gemobiliseerd,
nam Van Wersch tijdelijk de leiding over.
In 1946 werd Van Wersch benaderd om directeur te worden van Varossieau
Verffabriek in Alphen aan den Rijn. De gemiddelde leeftijd van de dertien
personeelsleden was 60 jaar. De fabriekschef was zelfs 78 jaar en de baas
van de verfmengers 71 jaar. Van Wersch trok jong personeel aan en en koos
als nieuwe merknaam voor de verfproducten Histor, van `Historia Exit',
ofwel: het verleden heeft afgedaan. Varossieau Verffabriek exporteerde
onder meer naar Irak en Turkije, maar ook naar Scandinavië en Amerika.
Op verzoek van Van Wersch ontwierp Dick Elffers een nieuwe huisstijl rond
het thema kleur.
Jaarlijks bezocht Van Wersch de eigen fabriek van Varossieau in Suriname,
met veertig man personeel. Van die bezoeken bestaan nog kilometers filmarchief,
vertelt zijn zoon Philippe (54). `En na elk bezoek nam hij iets voor ons
mee. Zo hebben alle kinderen prachtig houtsnijwerk van bosnegers.'
Tot 1975 bleef Van Wersch directeur van Varossieau, dat inmiddels was
opgegaan in Sigma Coatings. Hij was een heer van stand, zegt oud-medewerker
Aad Sprokkereef (83). `Een tikkeltje afstandelijk, maar prettig om mee
te werken. Het succes van Histor heeft iedereen verrast.'
Na zijn pensionering was Van Wersch zes jaar bestuurslid van het ziekenhuis
in Alphen aan den Rijn. Daarnaast besteedde hij veel tijd aan het schrijven
van een vuistdik boek over de geschiedenis van zijn familienaam: 800 jaar
Van Wersch. Het basismateriaal had hij in de decennia daarvoor verzameld
door nijver spitwerk in de archieven.
Tot zijn 83ste speelde Van Wersch twee keer per week tennis en tot
zijn 90ste woonde hij zelfstandig en reed nog auto. Hij was een van de
eerste leden van de Rotary inAlphen aan den Rijn en was jarenlang penningmeester
van de plaatselijke rooms-katholieke kerk. Voor zijn grote inzet en vele
liefdadige werken ontving hij de pauselijke onderscheiding Pro Ecclesia
et Pontifice.
Een paar maanden geleden ontdekten de artsen een vlekje achter zijn
longen. Het bleek een tumor. Van Wersch onderging nog bestraling, maar
zijn lichaam was te zeer verzwakt. Dinsdagavond 1 maart overleed hij in
de armen van zijn zoon Philippe.
Elsevier 12 maart 2005