Seniora ’ gaat gewoon door na 65ste
De geraniums zijn voor Hanneke van Wersch nog geen alternatief.

door Henny Zetteler
TILBURG
- "Vlak het positieve effect op de sterk stijgende kosten in de gezondheidszorg vooral niet uit. Mensen die na hun pensioen de kans krijgen te blijven werken, blijven gezonder. Op vrijwillige basis moet dat kunnen."
‘Seniora ’, zoals ze zichzelf noemt, Hanneke van Wersch-Eickhout (65) is een gelukkig mens. Haar werkgever Fujifilm in Tilburg ziet haar dit jaar nog niet achter de geraniums zitten. Over het adagio ‘Pensioen is Pensioen’ dat in Nederland nog stevig opgeld doet, denkt het Japanse bedrijf, met een gemiddelde leeftijd van werknemers die rond de 43 schommelt, sinds kort genuanceerder.
Weliswaar eindigt Hanneke’s vaste arbeidscontract, maar via een uitzendorganisatie mag ze als eerste gepensioneerde in deeltijd voorlopig een jaar blijven. Intern is over het verzoek van Van Wersch wel stevig gediscussieerd, bevestigt woordvoerder Erik Martens van Fuji. Het gaat bij Hanneke om een proefproject.
Dat zal haar een zorg zijn. Ze blaakt van energie en oogt met haar blonde haren heel jeugdig. Hanneke is ervan overtuigd dat de wetgeving in ons land op dit punt zal worden aangepast.
"Langer werken voor senioren moet op vrijwillige basis kunnen. Maar het bedrijfsleven en de ondernemingsraden zijn er nog niet klaar voor." Overigens zijn vakbonden en het rijk als werkgever het er sinds deze week over eens, dat een werkverbod na je 65ste niet meer van deze tijd is.
Hanneke begon als meisje van 15 meteen na de mulo op de boekhoudafdeling van C&A in Tilburg. Drie jaar later lonkte textielbedrijf De Regenboog.
"Maar de Heren Jansen van toen wilden geen getrouwde vrouwen in dienst, dus toen ik op mijn 22ste ging trouwen, moest ik weg." Haar eerste echtgenoot studeerde bouwkunde en van hem erfde ze de liefde voor huizen en alles wat daar mee te maken had. "Coördinator Housing’ staat er op haar Fuji-kaartje. Heel in het kort komt die functie erop neer, dat ze zich vooral bezighoudt met het onderdak brengen van personeelsleden. Ze doet zowel de Japanse als de Nederlandse ‘housing’ en heeft in de loop van de zeventien jaar dat ze inmiddels bij Fuji werkt al velen een dak boven het hoofd bezorgd.
Vooral ook veel jonge knullen uit Groningen en Friesland, die via advertenties hier bij Fuji terechtkwamen. "Ik kwam in april 1990 op mijn 47ste bij Fuji binnen via een uitzendorganisatie. Ik zal via een uitzendorganisatie ook weer vertrekken. Mijn collega’s heb ik wel opdracht gegeven mij scherp in de gaten te houden. Als ik ‘oude tante-neigingen’ ga vertonen kras ik op."
Al die leuke dingen, die je jezelf na je pensioen doorgaans belooft te gaan doen hoeven voor haar niet. "Leuke dingen heb ik mijn leven lang al gedaan, ik reis al veel en zit ook al jaren in het vrijwilligerswerk."
Dat haar nieuwe partner, die in het uitzendwerk zit, jonger is speelt voor Hanneke ook een rol om door te gaan. "Hier bij Fuji kan ik mijn creativiteit kwijt . Ik kan er niks aan doen dat ik 65 ben.

Brabants Dagblad 16 oktober 2007.


terug naar Artikelen