In de tuinen van de steenrijke Sheik
Jongeman uit Geulhem op schier
eiland in de Perzische Golf
Frans van Weers en Yvonne Prevoo gaan trouwen
(van onze verslaggeefster)
GEULHEM 25 Aug. Frans van Weers, een bruinverbrande, 22 jarige
jongeman uit Geulhem, dat tot de gemeente Berg-Terblijt behoort, vertelt
over Qatar als lag dat net zo dicht bij als Vilt of Houthem.
Maar als ge hem vraagt waar dat schiereiland Qatar eigenlijk precies
ligt, dan zegt de jongen uit Geulhem achteloos: `O, ergens in de Perzische
Golf!`. Frans van Weers is daar een maand of vijf geweest in dienst van
de Bataafse Petroleum Maatschappij, waar hij de functie van boormeester
heeft. In Maart van dit jaar
vertrok hij en op 19 Aug. was hij weer thuis. Maar niet voor
lang. Want in September waarschijnlijk rond het midden van de maand, vertrekt
hij voor drie jaar naar Indonesië.
Voor die tijd wacht hem nog een allergewichtigste taak! Trouwen! Reeds voordat hij haar Qatár vertrok, trouwde hij voor de wet met de 22-jarige Yvonne Prevoo uit Margraten. De volgende week Donderdag, 1 Sept., om 10 uur ’s ochtends wordt in de parochiekerk van Margraten het kerkelijk huwelijk voltrokken. Het wordt een dubbele bruiloft, want ook een zusje van Yvonne geeft op die dag haar ja woord.
Na zijn H.B.S. tijd volgde Frans v. Weers de M.T.S. in Heerlen, ging
in dienst en kwam daarna terecht bij de B.P.M., en wel bij de boortechnische
dienst. Hij was zes maanden leerling, volgde, daarna vijf maanden de theoretische
opleiding in Schonebeek en was klaar om de wereld in te gaan. Hetgeen bij
de B.P.M. dan ook in de letterlijke zin van het woord gebeurt. Frans
ging naar Qatar, waar de B.P.M. bezig was met haar eerste
boring. Niet op Qatar zelf, want deze maatschappij heeft de concessie
voor boringen in de wateren rondom Qatar. Acht dagen werken, vier dagen
vrij, acht dagen werken, vier dagen vrij enzovoort. Dat was de leuze. In
die verlofperioden heeft van Weers iets leren kennen van dit zelfstandige
Sheikdom, dat belastingplichtig is aan Saoudie-Arabië. Er groeit practisch
geen boom en geen struik. En in de tuinen van de steenrijke Sheik van Qatar
kunnen de B.P.M.-ers tijdens hun verlofdagen een kijkje nemen. Ofwel zij
gaan naar een der Arabische markten, in de hoofdstad Dona.
Te warm
Veel ontspanning is er niet. Maar daar heb je ook geen behoefte aan, zegt Frans, want een flink deel van je verlofdagen, breng je er luierend door. Toen hij weg ging was er op Qatar een temperatuur van 47 graden Celsius, In de winter kan men er zich prachtig vermaken met zwemmen en tennissen en zelfs met voetballen, op een steenvrij gemaakt stuk woestijngrond. Maar in de zomer is het overal te warm voor.
Een ander vermaak was de haaienvangst. Een paar keer is het Frans en
zijn collega's gelukt een haai van vier á vijf meter aan boord te
hijsen. Hij woonde er met twee andere mannen-zonder-vrouw in een zeer gerieflijke,
door de B.P.M. gebouwde woning. De maaltijden werden door de maatschappij
centraal verzorgd. Bij het werken hadden zij assistentie van koelies. Maar
de meesten van deze koelies weten niet wat een hamer of een bout is en
zelfs niet wat links en rechts is. De “intermedians”-koks, chauffeurs,
machinisten enz. - zijn mensen uit India.
De meeste souvenirs die de Geulhemse jongeman uit Qatar heeft meegebracht
zijn ivoren voorwerpen die daar heel veel gemakkelijker te betalen zijn
dan in ons eigen land. De levensmiddelen zijn er duur. Maar een pakje sigaretten
–goeie Amerikaanse als Lucky Strike en Camel – kost slechts 48 Nederlandse
centen. Champagne kost er tien gulden per fles en ook nylon is er goedkoop.
Dat komt omdat Qatar een vrije haven is, waar alles rechtstreeks uit Amerika
zonder invoerrechten mag worden ingevoerd.
Nu gaat Frans van Weers dan naar Indonesië. Zijn visum hiervoor
is al een jaar geleden aangevraagd. Zijn jonge vrouw mag hem pas over een
maanden of vijf volgen. Het kan Frans niet bijster veel schelen op welk
stukje van de wereld het lot hem neerzet. Hij houdt van zijn werk bij de
B.P.M. , omdat het hem een grote verantwoordelijkheid heeft en omdat allicht
ook de financiële kant hem toelokt. En of het nou Venezuela of Arabië
of Indonesië is, de wereld is overal mooi, zegt deze jongen uit Geulhem.
Limburgsch Dagblad Vrijdag 26 Augustus 1955